Anne-babanın dışında bakacak olan kişiler, ne kadar iyi
olursa olsun anne-baba gibi yavrusuna içten duygular ile bağlı degildir.
Fiziksel olarak bakımını sağladığımız çocuğumuzun duygusal yönden de
doyurulmaya ihtiyacı vardır. Çocuğa ilk günden başlayarak anne baba
tarafından bakılması çocuğun duygusal gelişimine yararlar sağlayacak, sizi
karlı çıkaracaktır. Bu fedakarlığın bedelini ileride daha dengeli bağımsız,
kendi başına kararlar alabilen daha başarılı olmasını sağlayacağınızdan size
fazlası ile geri ödenmiş olacağını gözlemleyeceksiniz.
Çalışan bir anne, çocuğu 3 yaşına gelene kadar ara
vermeli ya da çalışma programını ona göre düzenlemelidir. (Ekonomik şartları
elveriyorsa). Eğer işiniz, gün içinde ara ara kısa da olsa paylaşımlara
müsait değilse bir bakıcıya ihtiyaç duyarsınız. Seçecek olduğunuz bakıcının
unutmayın ki çocuğunuzun gelişmekte olan kişilik yapısına ve duygusal
ihtiyaçlarına derin etkileri olacaktır. Bakıcı olarak seçilecek kişi sevecen
hoş görülü, anlayışlı, çocukları seven ve konuşması düzgün olmalıdır.
Çocuğumuzun duygusal ihtiyaçlarından daha fazla bulunduğu ortamın aşırı
temizliğine size hükmetmek eğiliminde olan kişi çocuğunuzla olan ilişkisine
belki de çok iyi diye sunulan kişi sizin çocuğunuza en uygun kişi olmaya
bilir.
Çocuğunuzun bakımı ile ilk günden itibaren her yönden
ilgilenmiş bir anne iseniz bakıcı olacak kişiyi seçerken iç güdülerinize
güvenmelisiniz derim. Bir kimsenin çocuğunuza güvenli bir şekilde bakıp
bakmayacağını ona güven duygusu aşılayıp aşılamayacağını duygularınız ile
sezinlersiniz. Çocuklar genellikle kendilerini hoş tutan seven kimselerden
hoşlanır tersi durumlarda ise reddeder, kaçınır, hoşlanmazlar. Sizin
tanıdığınız güvendiğiniz hoşlandığınız kişi veya kişilerin yanında rahat
olup, kendilerini daha emniyette hissederler. Ana-baba-çocuk arasındaki
ilişki ileriki yaşantısı için kuracağı ilişkiler açısından önem taşır. Elden
ele dolaşan, kendi anne-baba'sından özel ilgi görmemiş çocuklar ileride
diğer insanlar ile, anlamlı, olumlu ilişkiler kurmakta güçlük çekerler. İlk
iki yıl içindeki, bir gecelik ayrılıklar daha sonraki ayrılıklar ile
birleşerek sorunlara yol açabilir.
Onun küçük olduğu için anlamadığını düşünürüz. Tamamı ile
yanlıştır. Çocuklarda zaman zor oluşan bir kavramdır. Bir süre sonra
döneceğinizi anlamaz. Tanıdığı bir kimseyle kendi evinde olduğunda daha
rahat olabilir. Gün içinde bir kaç saatlik ayrılışlarınızda bakacak olan
kişi, evinize 1 saat önceden gelmesi çocuk açısından önemli bir ayrıntıdır.
Çoğunlukla toplumumuzda büyük annelerin, teyzelerin, v.b. bakımına
bırakırız. Tabi ki onlar güvendiğimiz, hoşgörü ile birlikte olduğumuz
kişilerdir. Bebekliklerinin belki ilk günlerinden beri bıraktığımız kişiler
ile çocuğumuz mutludur. Ancak size ihtiyacı olduğunu unutmayın. Akşam iş
dönüşlerinde alıyorsanız, birlikte paylaştığınız kısa da olsa bir beraberlik
söz konusudur. Geceleri sizden ayrı kalıyorsa; lütfen iş çıkışları uğrayın,
akşam yemeklerini birlikte yemeye çalışın. Kısa da olsa oyunlar oynayarak,
onu uykuya yatırın. Aslında kendi evinize dönüp burada, onunla birlikte
olmanızda fayda görüyorum. Unutmayın ki o, sizin çocuğunuz. Eve geç
geliyorum, işim çok yoğun, evle ilgilenecek bile vaktim yok gibi bahanelerle
kendinizi kandırmayın. Vakit yaratılır. Dünyaya getirdiğiniz çocuğunuzun
sorumluluğunu taşıyın.